life

วันนี้ไปโรงเรียน

สามขาค่ะพี่น้อง

เดี้ยงมหากาฬ เอ็นข้อเท้าฉีกเลยทีเดียว บวมเป่งไม่เห็นตาตุ่ม (ไม่ใช่อ้วนนะ -*- )
ไม่ใช่เอ็นร้อยหวาย ดีหน่อย แล้วก็กระดูกไม่เป็นไร ฟู่ๆ

ห้องเรียนอยู่ชั้นสี่ กระเสือกกระสนขึ้นไป...อ่อยสุดท้ายไม้พยุงไม่ช่วยไรเท่าไหร่ ซื้อมาทำไมฟระใช้เพื่อนก็ได้นี่ฝ่า เอิ๊กๆ

มีแต่คนร่วมสมน้ำหน้า ห้าๆๆ พลิกบ่อยเกิน...
น้องๆเดินผ่านมองกันควั่บๆ

ทำไม ไม่เคยเห็นคนเดี้ยงเหรอวะไอ้น้อง!! เด๋วพี่จัดให้มั้ยฟระมองกันอยู่ได้

เอิ๊กๆ..

มันน่าหักอีกข้างจริงๆ

ถ้าหักอีกข้างคงใช้สี่ขา เอ้า!ยกขาหลังขึ้น!!

เอ๊ะ ชั้นเป็นตัวอะไร

**********************************************

อัพนี่หน่อย ที่จริงมันผ่านมาแล้วล่ะนะแฮ่ๆ

มันคืออะไร?

มันคือค่ายเทควันโดซ้อม(โหด) ที่ผ่านมาตอนซัมเมอร์
ที่จริงเข้าแปดวัน(ไปเช้าเย็นกลับบ้านอะนะ)
วันที่เก้าไปค้างเกาะค้างคาว จ.ชลบุรี (แห้วอยู่ชลบุรีนะ)
ค้างหนึ่งคืนเท่านั้น

ขอบอก เกาะค้างคาวซ้วยสวย น้ำใส ทรายละเอียด
ออกแนวอันดามัน(น้องที่เคยไปมันบอกมา)
แต่ไม่เหมาะสำหรับการซ้อมเลยทีเดียว เพราะวิ่งไม่ได้
ทะเลก็หอยเม่นเยอะ หินเย้อ...................

(รูปเล็ก เพราะขี้อาย -*-(โห..))


.........แห้วคนไหนหว่า.........อิอิ


เอ้าซ้าย~!!!

เอ้าขวา~!!!


วิ่งสู้ฟัด #1


วิ่งสู้ฟัด #2

วิ่งยากมากๆ ทรายละเอียดจัด จนยวบไปเลย (ไม่ใช่ว่าอ้วนนะ-*-)
(เอ๊ะมันย้ำจริงๆ)

จริงๆรูปฮากว่านี้มันก็มีนะ แต่คนถ่ายคนละคน
อีกกล้องที่มีรูปเด็ดรู้สึกจะลบไฟล์ไปแล้ว= = เซ็งเป็ดมากกกก เสียดายอะ

แล้วก็ไม่มีรูปตอนซ้อมวันปกติด้วยแหะ เสียดายๆ
นั่นน่ะเด็ดเยอะมาก......เอิ๊ก....


-ข้อตั้งใจวันนี้-
หนูจะเอาสายดำอะแม่
(ยังเดี้ยงไม่พออีกเหรอ)

|
ได้แดงหนึ่งแล้ว(เท้าซ้ายที่พลิกเนี่ยแหละแลกสายแดงหนึ่ง)
แม่ให้เลิกเล่นกลัวลูกสาวพิการไร้ความสามารถ -*- กร๊าก

.....เดี๋ยวหายดีก็เล่นต่อ....
พักสักสามเดือนก็ด้ะ ให้แม่ตายใจ......

คือถ้าได้แค่สายฟ้าหรือต่ำกว่าเนี่ยอาจจะเลิกเล่น
แต่ตอนนี้มันแดงแล้วอ้ะ! แดงหนึ่ง แดงคาดดำ แล้วก็ดำอ้ะ!! ใกล้แล้วอะ
(ใกล้ได้สายหรือใกล้พิการฟระเนี่ยตรู)

จะอ๊าวววววววววววววววววววววววว


::::: มาสเตอร์ที่รร. :::::
"ผู้หญิงเล่นเทควันโดส่วนมากจะไม่มีแฟนนะ สังเกตดูสิ"
-*-

ซะงั้นเลยทีเดียว!!!!!




edit @ 2007/05/22 22:43:40

เมื่อวานโอเพ่นเฮาส์ที่เอเชี่ยนยู

เอเชี่ยนยูคล้ายๆเอแบคอย่างหนึ่งคือ

อยู่ในหลืบมาก - -''

ระหว่างทางที่นั่งไปแบบ....หลืบว่ะ....แต่ถนนหนทางเข้ายังดีกว่าเอแบคที่เคยไปเมื่อหลายปีก่อน(ตอนนี้เป็นไงไม่รู้นะ)

ไปก็ไปทำกิจกรรม สนุกสนาน....ทำไมฉันเจอแต่คนไทยหนอ ไม่มีเรียนหรือไงฟระ

จะว่าไปเจอพี่มัลติมีเดีย ชื่อนิโคล คนชาติไหนไม่รู้แต่ชีเท่มากมาย

ได้ไปสัมภาษณ์ชีด้วย โอ้วววชีช่างเท่!!!

ตอนกลางวัน อธิการบดีเอเชี่ยนยูมาพบพวกเราเนื่องจากท่านมาพบตอนเช้าไม่ได้
อีแห้วเป็นตัวแทนนักเรียนกล่าวขอบคุณและมอบของที่ระลึก

กล่าวเป็นภาษาอังกฤษ
อีแห้ว nervous มาก- -'''''' โพเดียม(ที่ยืนพูดน่ะ) ก็สูงเกิน...แสตนด์ไมค์บนโพเดียมก็ก๊อกแก๊กมาก งอปุ๊บก็ห้อยลงมา จะหลุดมั้ยวะ

พูดไปประโยคนึง อธิการท่านคงเห็นว่านังนี่ไม่รอดแน่ๆ

ยกแสตนด์มาวางแทบเท้าให้เลย ตกใจมาก!!

แล้วก็พูดต่อ เป็นการพูดสดที่ตกใจมาก
ปกติแห้วอ่านสุนทรพจน์งานต่างๆแบบมีสคริปต์ พูดสดก็มีแต่ไม่เคยพูดภาษาอังกฤษ
จอร์จ......สั่น- -'' ตื่นเต้น- -''

ตอนบ่ายทำข้อสอบของเอเชี่ยนยู
ข้อสอบสองตัว คณิต(เป็นภาษาอังกฤษ)กับภาษาอังกฤษ

ถ้าคะแนนอันดับ 1 เอาไปเลยทุน 300,000 บาท/ปี คือปีแรกฟรีเลย ปีต่อไปถ้าคงเกรด 2.75 ไว้ได้ก็ได้ลดต่อ)

2-10 อันดับแรกได้ลด 150,000 บาท

จอร์จ!!

... อึ้งมาก
แล้วข้อสอบที่ทำไม่ใช่ว่ายากเลยนะ คณิตพื้นฐาน แก้สมการหนึ่งตัวแปร สมการเชิงเส้น ลอการิทึ่ม โจทย์ปัญหาบลาๆ
ปัญหาคืออีแห้วไม่เก่งเลข
แปลโจทย์ได้ทำเลขไม่ได้

เพื่อนกรุเก่งลขแต่แปลโจทย์ไม่ได้ ต้องรวมร่างเนอะ- -

อีกอันคือข้อสอบภาษาอังกฤษ แบ่งเป็นสามตอน ฟัง อ่านจับใจความ แกรมมาร์
อีฟังนี่.....

อ่านโจทย์ยังไม่เสร็จเลยขึ้นบทสนทนามาให้แล้ว= ='' แสรดส์ ฝนคำตอบก็ฝนแทบไม่ทันเพราะช่องมันใหญ่มาก- -''

อ่านจับใจความคิดว่าเทียบเท่าเอเน็ตได้นะ เพราะไม่ใช่ว่าตอบได้ทันทีจากแพสเสจ ต้องวิเคราะห์อีกต่อนึงถึงตอบได้ มีนั่งเทียนหน่อยนึง

แกรมมาร์ที่คิดว่าเกลียดที่สุดกลับง่ายที่สุดในสามพาร์ท

เออเจริญ- -''